Pumanın
İzinde

Şili Patagonyası’nda, Torres del Paine Milli Parkı’nın doğusuna yayılan özel koruma alanlarında, Diego Araya, Roberto Donoso Berrios, Victor Moraga ve Claudio Bustos rehberliğinde birkaç gün boyunca pumaların izini sürdüm. Günlerimiz gün doğumundan önce başladı; araçlarla farklı gözlem bölgelerine dağıldık, sırtları ve çalılıkları termal dürbünlerle taradık, guanakoların alarm seslerini ve aynı yöne çevrilen bakışlarını takip ettik.

Puma çoğu zaman önce kendi bedeniyle değil, arazide yarattığı küçük değişikliklerle görünür oldu. Bir rehberin aniden sessizleşmesi, termal ekranda beliren belli belirsiz bir sıcaklık lekesi, saatlerdir aradığımız hayvanın yakınlarda olabileceğini haber veriyordu. Bazen araçtan inip hafif ekipmanla yürüdük, bazen uzun lensleri tripodlara kurup aynı çalılığın önünde sabırla bekledik. Bu süreçte puma takibinin yalnızca hayvanı bulmak değil; rüzgârı, araziyi ve diğer canlıların davranışlarını birlikte okumak olduğunu öğrendim.

Bu seçki, benim için pumayı belgelemekten çok, onun izini sürerken yaşadığım deneyimi anlatıyor. Yakın portreler ve hayvanın kendi coğrafyası içinde küçüldüğü çevresel kadrajlar bu deneyimin farklı yüzleri. Guanakoların alarmı, rehberlerin araziyi taradığı anlar, hareketli takipler ve puma gözden kaybolduktan sonra geride kalan boşluk da bu yolculuğun bir parçasıydı.

Buradaki pumaların birçoğu yıllardır birey olarak tanınıyor; yüzlerindeki, kulaklarındaki ya da hareketlerindeki küçük farklarla ayırt ediliyor, anneleri ve yavrularıyla birlikte kuşaklar boyunca izleniyor. Bu nedenle karşılaştığım her puma, yalnızca bir türün temsilcisi değil; adı, geçmişi ve yaşadığı araziyle ilişkisi olan ayrı bir karakterdi.

Fotoğraflarda, bu hayvanlarla aramızdaki mesafeyi ve karşılaşmanın heyecanını olduğu kadar, beklemenin sessizliğini ve doğanın kendi kararlarına tabi olma hâlini de görünür kılmayı amaçladım. Çünkü bu yolculukta benim için asıl deneyim, pumanın karşıma çıktığı an kadar, onu görebilmek için bakışımı yavaş yavaş değiştirmek oldu.